In een sfeervol verlichte Bron (donderdag 15 december) keken (ondanks de gladheid) 22 mensen naar de film Adam. Aansluitend hebben we er met elkaar over doorgesproken. We volgden in de film Samia die op zoek is naar een plek waar zij haar kind ter wereld kan brengen. En dat bleek niet eenvoudig. Daarmee lag er een link met het kerstverhaal. In de inleiding op de film haalde ik een column aan van Elly Urban, waarin zij zegt dat ‘geen plaats’ woorden zijn die voor altijd meeklinken met het kerstverhaal. ‘Geen plaats’ brengt ons ook bij de vluchtelingen die zo vaak gezien worden als bedreigend, gevaarlijk, als onruststoker, als gelukszoeker. En zo is Kerst het verhaal waar God plaats maakt waar geen plaats is. Elly’s column eindigt met het volgende gebed: In deze weken van advent bid ik voor ruimte, een plaats voor vluchtelingen. Ik bid dat ik niet immuun word voor cijfers en verhalen: nu al zijn meer dan 100 miljoen mensen op de vlucht. Ik bid dat er een plaats is, veiligheid en beschutting, aandacht. Een thuis voor iedereen, een plek waar je welkom bent.