Biddag (11 maart) voor Gewas en Arbeid. Huh? Biddag? Bidden? Hoezo dan? Waarvoor? Heeft dat dan zin? Ja, vroeger, toen we nog dicht bij de natuur stonden. Ja, toen kon je je er wat bij voorstellen. Maar tegenwoordig… We hebben toch alles? Alles is beschikbaar. Of niet…?
Voorganger Dirk Jan Lagerweij gaf tegengas en hij haalde de leerlingen van Jezus aan, die Hem vroegen: Heer, leer ons bidden. Wat en hoe. Jezus gaf hen het gebed van het ‘Onze Vader’ …Uw koninkrijk kome… Zo kom je al biddend op heilige grond. In een andere werkelijkheid. Doe daarbij een beroep op de inspiratie van de Heilige Geest. Vraag erom. Klop op de deur! Wees direct en brutaal. “Trek gerust God aan Zijn jasje”, zo zei Lagerweij. Voor jezelf, maar vooral ook voor een ander. Want bij bidden gaat het met name om ons en wij. Bidden gaat in meervoud. Ons dagelijks brood. Verbinding zoeken. Het draait om het geheel van de schepping. Een schepping waarover we ons mogen verwonderen. Doe ons uw heil aanschouwen.
Daar zongen we aan het begin van deze viering ook al van in het Avond-Lied 246b:
Doe ons uw heil aanschouwen,
niet op ons oog vertrouwen,
niet blij zijn met de schijn.
Doe ons de eenvoud vinden,
en, God, voor U als kinderen
op aarde vroom en vrolijk zijn.
