“Hoe is’t nou met oe…?”

Als taakgroep Communicatie & Publiciteit willen we eigenlijk niet (te veel) achter de muziek aanlopen. Dus houden we bij resp. introduceren we wat er op communicatief gebied zoal ‘te koop’ is en bijdraagt aan een bijdetijdse kerk. Zodoende zijn we momenteel helemaal klaar voor de toekomst! O, ja? Nou, dat is maar de vraag… Want de ontwikkelingen in communicatieland blijven maar doorgaan, onder andere dankzij Kunstmatige Intelligentie; ook wel AI genoemd, Artificial Intelligence. In dagblad Trouw (25/4) las ik bijvoorbeeld dat het mogelijk is om via AI te communiceren met je overleden dierbare. De hiernamaalsindustrie introduceert daarvoor rouwbots … En een dag eerder meldde dezelfde krant dat we nu kunnen chatten met de Bijbel dankzij de Bijbelbot. Die beantwoordt een keur aan vragen. Praten met de Bijbel dus. Is dat alles? Welnee. Bij lange na niet.

Omroep Brabant zet via AI een kunstmatige omroepster in die nauwelijks van de echte is te onderscheiden, zowel qua aanzien als spreken. Tsja. Wat dus al niet kan. Maar toch zit ik nu ineens wel te denken: Zouden in het verlengde hiervan mogelijkheden liggen voor het invullen van onze voorgangersvacature? Digitaal kan dit sowieso. We brengen dan ds. Hoogstrate in beeld of ds. Nelleke Beimers of … (zeg het maar) en kunnen hem/haar laten spreken en preken met en over teksten die je overal vandaan haalt. Bijvoorbeeld van ChatGPT, een chatbot ook op basis van AI, waarbij je een opdracht intypt en de tool antwoordt met een eigen tekst. 

En voor de fysiek aanwezigen in de kerk plaatsen we dan een ‘look alike’ op het liturgisch centrum. Uiteraard wél met beweging inclusief gebaren en mond. Dit is ook nog mooi te combineren met het vragen stellen vanuit de gemeente. In plaats van praten met de Bijbel, gaan we dan praten met de predikant. Of dat je via een eigen head set de door jouw gewenste preek laat uitspreken. En dat je je eigen vragen stelt; persoonlijk en klantgericht. Zo gaat eenieder dik tevreden naar huis.

Hmm… zo schrijvende krijg ik nu al heimwee naar ‘de goeie ouwe tijd’: het eendrachtige samenzijn, een vals zingende buurvrouw, een echte dominee van vlees en bloed en een muf pepermuntje onder een (voor allen) zelfgemaakte preek. En niet te vergeten na afloop iemand die je even bij de arm pakt en vraagt: “Hoe is’t nou met oe…?”

Henk Bosch