Vandaag, op deze vierde zondag van advent, zette voorganger Lieke van Houte de man van Maria (Jozef) centraal. Jozef, ofwel ‘God voegt toe’. Wat hem overkwam, zo zei Lieke, en wat ons soms overkomt, strookt niet met onze logica. Maar de engel zegt: “wees niet bang”.
Je/ons leven gebeurt, terwijl je andere plannen aan het maken bent. Jozef wordt gedragen door de Geest. Het kind Jezus wordt ontvangen, niet gemaakt. Jezus, ofwel ‘God redt’, komt als mensen ruimte maken voor God. Als gave van God. Jozef gelooft omdat hij vertrouwt. Jozef, de timmerman, is van het gewone. En dat is nou net waar God zich ook mee bezig houdt: het gewone. Jozelf maakt ruimte. En God gaat naast hem staan, en naast ons, via een kind. Hét Kind.
Wie is Jozef voor ons? Tsja, het leven gaat soms (of vaak) anders dan gepland. Wat is er dan van belang? Dat we blijven vertrouwen, aldus de voorganger. Dat we blijven dóen. Het komt zoals het komt en zoals het dan is of wordt. Soms moeten we net als Jozef een rol opnemen die niet was voorzien. En dan blijven gaan. Beschikbaar blijven. Via het ‘stille ja’ van Jozef wordt iets toegevoegd aan de wereld. En zo maken we ruimte voor God. Voor het Kind.
Zó mag ik U ontvangen… Voor foto’s zie FOTO`S -> DIENSTEN