De viering van Goede Vrijdag d.d. 3 april begonnen we met Lied 556:
‘Alles wat over ons geschreven is
gaat Gij volbrengen deze laatste dagen,
alle geboden worden thans voldragen,
alle beproeving van de wildernis.’
Maar eigenlijk begon de dienst met stilte. En eindigde die ook in stilte.
Tijdens de viering legde de voorganger de ruimte voor een wat langere stilte als volgt uit: “ Stilte is niet zo vanzelfsprekend. Soms is het zelfs moeilijk in het lawaai buiten en binnen ons. Mensen die de Eeuwige wilden ontmoeten, zochten vanouds de stilte. In de stilte hoeft er niets: we stellen ons open voor wat komt. Misschien roept wat we gehoord en gezien hebben iets op. Laat de gedachten voorbijgaan als wolken langs de hemel.”
Harpist Loïs de Ruijter sloot hier steeds mooi op aan.
In het midden van de viering hielden Atty Westerink en Lieke van Houte een tweespraak over ‘Een kruisweg naar Marcus’ in veertien korte teksten (van Margreet Spoelstra) en schilderijen (van Gerard Ursem) met als thema ‘Blijf bij me’
De liturgische bloemschikking bestond uit een zwarte doek als teken van rouw met een jute lap eroverheen. Rondom het kruis prikkeldraad met daarin een rode roos als symbool Jezus’ liefde voor ons. Aan de voet van het kruis tussen de stenen zagen we de rode anemonen (bloeddruppels van Jezus).
Voor foto’s zie: FOTO`S -> DIENSTEN