Vandaag (20 november) was het de Laatste Zondag van het Kerkelijk Jaar. Daarop werden de (11) Bronleden herdacht die ons in het afgelopen jaar ontvielen. Maar ook alle anderen die (door de tijd heen) stierven in onze familie-, vrienden-, of kennissenkring. Of wereldwijd. De bloemschikking gaf het thema van de dienst (‘Liefde die blijft…’) treffend weer: een weefgetouw van hederatakken; het groenblijvende blad staat voor ‘ trouw’. Daartussen witte rozen gestoken; zij symboliseren onze geliefde gestorvenen. Zij zijn in het Licht. En door dit alles heen loopt de rode draad van de liefde. In het bloemstuk waren ook nog stukken spiegel verwerkt. Een verwijzing naar de lezing uit 1 Corinthiërs 13: ‘Nu zien wij nog door een spiegel in raadselen’. Voor foto’s zie: FOTO’S -> DIENSTEN