Zoals de regen onverwacht
een moede aarde op nieuwe krachten brengt,
zoals een bedding leeg en dor
plotseling volstroomt en leven brengt,
zo is mijn God,
zo overkomt Hij mij,
een bron die uitbreekt
in mijn woestijn;
ik adem op,
de dood ontkomen.

Zoals het daglicht te middernacht
zo onvoorstelbaar ondenkbaar lijkt,
maar in de morgen stralend nieuw
de zon weer opgaat, de nacht aan banden legt, –
zo is mijn God,
zo overkomt Hij mij,
een licht dat uitbreekt.
Ik hef het hoofd,
en ik sta op,
de dood ontkomen.

>> Beluister dit lied