Gisteren was het o.l.v. Lieke een inspirerende viering. Inclusief het bibliodrama. Het maakt wat los. Met soms behoorlijk persoonlijke vragen. Bijvoorbeeld: wat zou je graag, net als het volk Israël dat bij Egypte deed, achter je willen laten? (….) Mijn oog viel op het liturgiebord. Daar stond met grote letters op: loslaten, vertrouwen. Ja, dat moet je hebben! That’s the spirit! Ik zie dat zelf ook wel zitten. En wat dan achter me laten? Ehh, juist het tegenovergestelde: het moeite hebben met Loslaten (L), moeite met Accepteren (A), moeite met Vertrouwen (V), moeite met Op (O) weg gaan. Kortom, ik zou graag de ballast ervan achter me laten (‘in Egypte’) en met positieve en lichtbeladen LAVO de toekomst tegemoet gaan…
