Op de Paasmorgen van 5 april zongen we aan het begin van de viering:
‘O vlam van Pasen steek ons aan,
de Heer is waarlijk opgestaan!
De Zoon, voor wie het duister zwicht,
de Zoon is als de zon, zo licht!’
Bij de liturgische bloemschikking kwam dat ook mooi naar voren. Verder liet de schikking zien dat het Leven de duisternis heeft overwonnen. Wat een feest is dat. Ook het kruis staat in bloei. De kleine lichtjes branden als teken van het feest van het Licht.
En ook het grote licht: de nieuwe Paaskaars mocht haar licht over ons laten schijnen!
Tijdens de viering staken we bloemen in een kruis van hout, zodat wat dood leek, bloeien gaat, aldus voorganger ds. Lieke van Houte.
En er was een paaslach met kinderen en volwassenen. Tegen het einde van de middeleeuwen ontstond namelijk de gewoonte om op paasmorgen grappen te maken. Om de spanning te breken van de dagen ervoor, om te vieren dat Pasen een blijde dag is. Vandaag was er ook een klein grapje hier in de kerk, een vrolijk paasmoment onder het lied ‘Van A tot Z’: iedereen die de beginletter van zijn of haar naam hoorde, mocht gaan staan.
In haar overdenking ging Lieke nog verder in op de betekenis van Pasen: “Het leven is sterker dan de dood; het licht sterker dan het donker. Maar wél in de wetenschap, sinds Goede Vrijdag, dat er heus wel dood en donker is. Pasen begint met een naam die wordt uitgesproken: Maria! Een wonder van herkenning. Een opstanding! Van vasthouden aan het verleden naar hoop voor de toekomst. Nieuw leven. Jezus roept ons bij onze naam. Om te leven! Draai je om naar Jezus, net als Maria. Een eerste stap. Een ontmoeting met Jezus. Met het leven van God gegeven.”
Ik moest hierdoor even terugdenken aan de paaslach. Was het wel een grapje? Wat mij betreft meer een moment van blijdschap. Van herkenning. Onze naam, of in ieder geval de beginletter ervan, werd uitgeroepen. We mochten gaan staan. Opstaan! Om te leven!
Voor foto’s zie: FOTO`S -> DIENSTEN