Het morele kompas.
Dan zal ik zwaaien naar vreemden,
zij zullen mij groeten.
Wie was mijn vijand?
Ik zal hem in vrede ontmoeten.
Dan zal ik gaan waar nog geen wegen bestaan;
vrede de weg van mijn voeten.
Dit lied zongen we aan het einde van de viering met ex-legerpredikant Ko Sent. Zou de inhoud van dit lied dan de eindstand zijn van het morele kompas dat om de hoek komt kijken als je het hebt (zoals in deze dienst) over oorlog en vrede. Ja, zou heel mooi zijn… Maar vaak blijft het (helaas?) bij een visioen. In de praktijk is het veelal een lastig dilemma. Dat hoorden we zowel in de dienst als in het nagesprek in de Oase. Zowel van Sent zelf als van de aanwezigen. Want ja, zeg het zelf maar. We worden als land aangevallen! En wat doe je dan…? Zwaaien naar vreemden? Voor fotos zie: FOTOS -> DIENSTEN