In de viering van zondag 15 maart komt in het kinderkringfilmpje een man een reis boeken bij bureau Warhoop. Hij wil graag alles hetzelfde als vorig jaar… “Wie in de kerk doet dat ook zo of zou dat graag willen?” Een enkele vinger gaat omhoog. Nou, ik heb zo m’n twijfels over deze beperkte (h)erkenning. Want, zeg nou zelf, alles hetzelfde is toch niet verkeerd? Althans, als het goed bevallen is. Een joviale campingeigenaar, leuke sfeer, een bekend gangetje naar het strand, de warme bakker op loopafstand, een goed restaurantje, dezelfde nette campinggasten etc etc. Iets anders? Nee hoor, onbekend maakt onbemind. En je moet het dan maar afwachten. Afwachten? Ja, inderdaad. En bovendien: het overal wachten zelf. Wachten. Wachten. Zucht. Of in de file staan. Buren met harde radio’s, een smerig strand, vieze toiletten, een tegenvallende omgeving en kleine campingplaatsen. Als je eindelijk voor de caravan op je stoeltje zit, liggen je benen op het asfalt van de straat! Nee, dan liever zekerheid. Je weet wat je hebt en wat je krijgt. Kijk, je moet het mogelijke lijden niet over jezelf afroepen. Evenals in het gewone leven. Want dat lijden komt vanzelf wel. Althans, het kán. Liever niet natuurlijk. Maar ja, soms kan het je overkomen. Daar moet ik even niet aan denken. En als er dan tóch iets ergs gebeurt, hoe zou ik er dan op reageren…? Verdrieting, uitgeblust, warrig en in wanhoop? En mezelf afvragen waarom me/ons dit nou net moest overkomen? Waarom? Waarom? Waarom?
Van voorganger ds. Wilbert Dekker hoorden we vandaag dat we in ons lijden vaak de verkeerde vragen stellen. Jezus vroeg aanvankelijk ook ‘’Waarom hebt Gij mij verlaten?”. Maar uiteindelijk zei Hij: “In uw armen beveel ik mijn geest”. Bij lijden gaat het erom dat je jezelf de goede vragen stelt. Om zo (uiteindelijk?) God beter of anders te zien. Of wéér te zien, zoals de blinde man uit het Johannes-evangelie, die door Jezus van blind ‘ziende’ werd. Lijden kan ook een (nieuw) venster bieden op God.
Psalm 23 zegt het zo: ‘Ook al ga ik door een donker, ik vrees geen gevaar, want U bent bij mij’.
Ds. Dekker haalde ook andere bronnen aan dan de Bijbel, zoals de zanger Leonard Cohen. Van hem is het lied ‘There is a crack in everything, that is how the light gets in’; in alles zit een scheur, maar dat is hoe er licht doorheen kan stromen.
Of de Deense filosoof Soren Kierkegaard. Hij schreef een boekje over ‘herhaling’ en ziet dat als een positieve, creatieve levensbeweging die voorwaarts is gericht, in tegenstelling tot herinnering die achterwaarts kijkt. Van hem is dan ook tevens de uitspraak: Het leven kan alleen achterwaarts begrepen worden, maar het moet voorwaarts worden geleefd!
