Iedereen zal uit een viering vast wel zo zijn of haar eigen ankerpunten halen. Ook uit de dienst van vanmorgen (31 mei) met mw. Dijkslag uit Zwolle. Wat komen er dan in woord, beeld en lied veel, ik noem het maar, ‘christelijke vastigheden’ op ons af. Op zich helemaal goed.
Maar persoonlijk spraken mij ook haar woorden over ‘richtingwijzer’ aan. In verband met Paules en de gemeente van Corinthe, maar ook in verband met de vakantie… Daarop mijmerde ik op deze zwoele zondagochtend meteen wat weg: de goede kant op gaan, maar het verder zelf een beetje uitzoeken, niet te veel moeten met roodomrande borden, soms een beetje verdwalen… En in het laatste geval dan de weg vragen, contact maken, aandacht voor elkaar. Van mens tot mens. Rechtdoor, tweede weg rechts, eerste weg links. Dan zit je goed. O, nou dank u! Ciao!
